26 december 2007
Het eerste stuk is vrij vlak en loopt gemakkelijk. Daarna licht omhoog om vervolgens te dalen naar de rivier die beneden in het dal zichtbaar is. Wij zien hoog boven ons het klooster van Tenboche al liggen. De staaldraad-brug over Dudh Koshi Rivier heeft het in september j.l. begeven maar er is alweer een nieuwe houten brug gebouwd.
Het eerste stuk is vrij vlak en loopt gemakkelijk. Daarna licht omhoog om vervolgens te dalen naar de rivier die beneden in het dal zichtbaar is. Wij zien hoog boven ons het klooster van Tenboche al liggen. De staaldraad-brug over Dudh Koshi Rivier heeft het in september j.l. begeven maar er is alweer een nieuwe houten brug gebouwd.
De klim naar het klooster kan beginnen (3810 m). "Het huidige klooster is nog maar 20 jaar oud maar is gebouwd op de plek van het oude klooster dat door brand is verwoest", vertelt een jonge monnik die ons rondleidt. Hij legt uit dat het Sherpa-Boeddhisme weliswaar veel lijkt op het Tibetaans Boeddhisme maar dat er toch verschillen zijn. De hoogste leider doet bijvoorbeeld niet aan politiek. In de winter gaan de oudere monniken naar Kathmandu en blijven alleen zo'n 40 jongeren achter. De mooie tempelruimte krijgt weliswaar wat invallend zonlicht maar is toch steenkoud.
Na het klooster is het nog 20 minuten dalen naar Deboche (3710 m). Het begint nu snel af te koelen. De Paradise Lodge beantwoordt niet helemaal aan de voorstelling die wij van het paradijs hebben. Ons stoffige kamertje is van triplexplaatsje in elkaar getimmerd. Maar het is wel een "room with a view". Door de gebarsten ruitjes blinkt de Everest in de avondzon. Al het water voor toilet en geïmproviseerde douche moet in plastic tonnen op de rug worden aangevoerd. Boven is geen licht. De kachel in de gemeenschappelijke ruimte wordt spaarzaam voorzien van brandstof. Na een spelletje mini-scrabble kruipen wij al vroeg de warme donzen slaapzak.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten