25 december 2007
Van kerstsfeer is geen sprake in de "huiskamer" van de lodge. Maar helemaal verstoken van spiritualiteit zijn wij echter niet. Drie monniken installeren zich op de met een kussen belegde bank. Vanwege de kou hebben ze gewatteerde jassen onder hun roodbruine monnikspijen. Gebedsboeken worden uitgepakt en de wierook stokjes aangestoken. Ze worden met alle égards behandeld door "oma", de oude vrouw die toezicht houdt op alles wat in gezamenlijke ruimte gebeurd. Dan beginnen ze te reciteren. Een zware monotone dreun van onverstaanbare woorden stroomt door de ruimte. Later horen wij dat er gebeden wordt voor een oude man die hier woont en ernstig ziek. Het reciteren duurt van zonsopgang tot zonsondergang, af en toe onderbroken door een kleine pauze. Als de avond valt pakken ze hun attributen bij elkaar. Nog voorzien van een hoeveelheid bankbiljetten keren ze terug naar het klooster.
Wij blijven vandaag in Namche. De meesten gaan mee voor de klim naar het Everst View Hotel. Alleen Vincent en Martine nemen rust en proberen te herstellen. Het eerste deel is flink steil omhoog. Af en toe moeten wij wijken voor de "Gamma", dragers met een lodenlast van muliplexplaten op hun rug. Waar ze die vandaan halen is ons aanvankelijk en raadsel maar later ontdekken wij de heli-losplaats als bron van deze toevoer.
Het Everst View Hotel is een duur hotel met kamers waarin extra zuurstof wordt toegevoegd. Vanaf het terras heb je een schitterend uitzicht op de Mount Everest, de Ama Dablan en nog een paar van die besneeuwde Himalaya reuzen.
Tijdens de avondmaaltijd moeten wij constateren dat de Fransen weer een exquise maaltijd hebben georganiseerd, terwijl wij het moeten stellen met een lauwe doch smaakvolle pizza.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten